پايگاه اطلاع رساني دفتر آيت الله العظمي شاهرودي دام ظله
ArticleID PicAddress Subject Date
{ArticleID}
{Header}
{Subject}

{Comment}

 {StringDate}
 
 
 
  • دانش امام  
  • 1389-08-19 12:43:54  
  • تعداد بازدید : 28   
  • ارسال به دوستان
  •  
  •  
  •  

     

     

     

    دانش امام باقر عليه السلام نيز همانند ديگر امامان از سرچشمه وحى مى بود، آنان آموزگارى نداشتند و در مكتب بشرى درس نخوانده بودند،« جابر بن عبدالله »نزد امام باقر (ع) مى آمد و از آن حضرت دانش فرا مى گرفت و به آن گرامى مكرر عرض مى كرد: اى شكافنده علوم! گواهى مى دهم تو در كودكى از دانشى خداداى برخوردارى .

    «عبدالله بن عطاء مكى» مى گفت: هرگز دانشمندان را نزد كسى چنان حقير و كوچك نيافتم كه نزد امام باقر عليه السلام،« حكم بن عتبه» كه در چشم مردمان جايگاه علمى والايى داشت در پيشگاه امام باقر (ع) چونان كودكى در برابر آموزگار بود.

    شخصيت آسمانى و شكوه علمى امام باقر (ع) چنان خيره كننده بود كه «جابر بن يزيد جعفى» به هنگام روايت از آن گرامى مى گفت:

    «وصى اوصياء و وارث علوم انبياء محمد بن على بن الحسين (ع) مرا چنين روايت كرد...»

    مردى از «عبدالله بن عمر »مسأله اى پرسيد و او در پاسخ درماند، به سؤال كننده امام باقر (ع) را نشان داد و گفت: از اين كودك بپرس و مرا نيز از پاسخ او آگاه ساز. آن مرد از امام پرسيد و پاسخى قانع كننده شنيد و براى عبدالله عمر بازگو كرد، عبدالله گفت: اينان خاندانى هستند كه دانششان خدادادى است.

    «ابوبصير »مى گويد: با امام باقر عليه السلام به مسجد مدينه وارد شديم، مردم در رفت و آمد بودند. امام به من فرمود:

    از مردم بپرس آيا مرا مى بينند؟ از هركه پرسيدم آيا ابوجعفر را ديده اى پاسخ منفى شنيدم، در حاليكه امام در كنار من ايستاده بود. در اين هنگام يكى از دوستان حقيقى آن حضرت «ابوهارون» كه نابينا بود به مسجد درآمد. امام فرمود: از او نيز بپرس.

    از ابوهارون پرسيدم: آيا ابوجعفر را ديدى؟

    فوراً پاسخ داد: مگر كنار تو نايستاده است؟

    گفتم: از كجا در يافتى؟

    گفت: چگونه ندانم در حاليكه او نور درخشنده اى است.

    و نيز ابوبصير مى گويد: امام باقر (ع) از يكى از افريقائيان حال يكى از شيعيان خود به نام «راشد» را جويا شد. پاسخ داد: خوب بود و سلام مى رساند.

    امام فرمود: خدا رحمتش كند.

    با تعجب گفت: مگر او مرده است؟

    فرمود: آرى.

    گفت: چه وقت درگذشت؟

    فرمود: دو روز پس از خارج شدن تو.

    گفت: به خدا سوگند او بيمار نبود...

    فرمود: مگر هر كس مى ميرد به جهت بيمارى است؟

    آن گاه ابوبصير از امام در مورد آن در گذشته سؤال كرد.

    امام فرمود: او از دوستان و شيعيان ما بود، گمان مى كنيد كه چشم هاى بينا و گوش هاى شنوايى براى ما همراه شما نيست. وه چه پندار نادرستى است! به خدا سوگند هيچ چيز از كردارتان بر ما پوشيده نيست، پس ما را نزد خودتان حاضر بدانيد و خود را به كار نيك عادت دهيد و از اهل خير باشيد تا به همين نشانه و علامت شناخته شويد. من فرزندان و شيعيانم را به اين برنامه فرمان مى دهم.

    يكى از راويان مى گويد: در كوفه به زنى قرآن مى آموختم، روزى با او شوخى كردم، بعد به ديدار امام باقر(ع) شتافتم، فرمود:

    آن كه (حتى) در پنهان مرتكب گناه شود خداوند به او اعتنا و توجهى ندارد، به آن زن چه گفتى؟

    از شرمسارى چهره ام را پوشاندم و توبه كردم، امام فرمود: تكرار نكن.

     

     
    نام :
    نام خانوادگی :
    ایمیل :
     
    متن :
    متوسط امتیاز :
    %0
    تعداد آراء :
    0
    امتیاز شما :

     
     
     
     
     

    آدرس: قم - روبروي شبستان امام خميني(ره) - دفتر آيت الله العظمي شاهرودي (دام ظله)

    تلفن: 7730490 3، 7744327 3- 025 فکس: 7741170 3- 025  

    پست الکترونيک: info@shahroudi.net / esteftaa.shahroudi.com@gmail.com